برادر ابو السرايا در ماه ذى القعده سنه دويست قيام كرد . على بن هشام پس از يك هفته گريخت و در صرصر اقامت كرد زيرا نتوانسته بود بهر يكى از افراد حربيه پنجاه درهم بپردازد . وضع و حال چنين بود تا خبر قتل هرثمه رسيد . نايب هرثمه در بغداد محمد بن ابى خالد بود . على بن هشام او را تحقير مىكرد او خشمگين شد و بحربيه پيوست . على بن هشام از محل « صرصر » هم گريخت . گفته شد علت شورش حربيه اين بود كه حسن بن سهل عبد اللّه بن على بن ماهان را حد زده بود و ابناء ( فرزندان ايرانى ) بر او خشم گرفتند . بيان فتنه موصل در آن سال فتنه در موصل بر پا شد . جنگ و ستيز ميان بنى سامه و بنى ثعلبه رخ داد . بنى ثعلبه بمحمد بن الحسين همدانى پناه بردند . او برادر على بن الحسين امير شهر بود او به آنها دستور داد كه بخارج شهر كوچ كنند آنها رفتند و بنى سامه با هزار مرد بدنبال آنها تا « عوجا » رفتند و آنها را محاصره كردند . على و محمد بن الحسين ( دو برادر ) آگاه شدند عده به يارى آنها فرستادند جنگى بسيار سخت واقع و عده از بنى سامه كشته و گرفتار شدند . اسراء كه بنى تغلب هم ميان آنها بودند در شهر بازداشت شدند . پس از آن احمد بن عمر بن خطاب عدوى تغلبى نزد محمد رفت و درخواست صلح نمود . صلح كردند و فتنه خاموش شد . بيان حال غازيان كه قصد فرنگ را كردند در آن سال حكم امير اندلس سپاهى بفرماندهى عبد الكريم تجهيز و سوى فرنگ روانه كرد .